Podwójne wykluczenie

Jeżeli uważacie, że kobiety są wykluczane i dyskryminowane, wyobraźcie sobie, jak bardzo muszą być wyjęte poza nawias społeczeństwa kobiety kochające inne kobiety czyli lesbijki, a także biseksualistki i kobiety transgenderowe.

Kobiety nieheteronormatywne mają w społeczeństwie mniejsze szanse. Jako kobiety znoszą gorsze perspektywy zdobycia wykształcenia, skromniejsze możliwości finansowe, ograniczoną mobilność. Jako kobiety kochające kobiety przeciwstawiają sobie, choć orientacja to nie kwestia wyboru, całe tabu kulturowe. W powszechnym odbiorze społecznym lesbianizm jest niewart odnotowania, jest niegroźny i przelotny. To„niewinna zabawa” zmierzającą w celu odkrycia „prawdziwej” seksualności, albo dwie kobiety ukazywane są w celu pornograficznym, mającym podniecić męskiego widza. Istnieje nieprawdziwa obiegowa opinia, która głosi, że bycie lesbijką „kończy się, gdy dziewczyna znajdzie prawdziwego faceta”.

Według opracowanego przez Kampanię Przeciw Homofobii i Lambdę raportu „Sytuacja społeczna osób biseksualnych i homoseksualnych w Polsce. Raport za lata 2005 i 2006”, aż 13,9% kobiet i dziewcząt LBT doznało przemocy fizycznej w postaci: potrącania, uderzania, szarpania, kopania i zaczepek seksualnych. Przemocy psychicznej (zastraszania, obrażania, wyśmiewania, negatywnych opinii, upokarzania, izolacji, wyzwisk, ostracyzmu społecznego i innych...) zaś doznała w naszym kraju aż prawie połowa ankietowanych (45,9%) nieheteronormatywnych kobiet. Do obu rodzajów przemocy najczęściej dochodziło w miejscu publicznym.

- Lesbijki są wykluczone zarówno ze względu na płeć, jak i ze ze względu na orientację seksualną, w ich przypadku zachodzi tak zwana krzyżowa dyskryminacja – mówi Marta Abramowicz, prezeska Kampanii Przeciw Homofobii.

Istnieje też termin „Niewidzialność lesbijek”, który oznacza przemilczanie obecności. Jeśli już gdzieś wymieniana jest mniejszość seksualna, to mówi się o gejach, nie o lesbijkach. To kwestia artykułów i audycji w mediach. Również w potocznym języku istnieją: kluby, organizacje, portale gejowskie. Rzadko używa się terminologii LGBT czy też określenia lesbijsko-gejowski.

W kwestii praw osób nieheteronormatywnych, jak i wielu innych, kobiety są spychane na margines.

- Wszystkie działania zmierzające w celu przeciwdziałania dyskryminacji, a ponadto ściślejszej współpracy, bez uprzedzeń i lęków, pomiędzy środowiskami feministycznymi i LGBTQ, będzie poprawiać sytuację – dodaje Marta Abramowicz.

Dlatego na Manifach i Marszach Kobiet na całym świecie powiewają tęczowe lub fioletowe, symbol lesbianizmu, flagi.

Ania Urbańczyk

Fragment cyklu plakatów z akcji "Niech nas zobaczą" zorganizowanej przez KPH

M jak Manifa

M jak możliwości- jednakowe dla wszystkich
A jak aktywizacja- metoda na społeczny marazm
N jak nasze prawo, ciało, zdanie
I jak inicjatywa pociągająca za sobą kolejne
F jak feminizm- nie taki straszny jak go malują
A jak to co aktualne, bieżące, warte dyskusji

Pierwsza pro- kobieca inicjatywa w Olsztynie przebiegająca w formie cyklu spotkań, debat i wydarzeń kulturalnych. Celem jest wzniecenie dyskusji społecznej dotyczącej praw kobiet, roli w życiu społecznym i kulturalnym, a także poruszającej kwestie związane ze zdrowiem. Przedsięwzięcie będące wynikiem współpracy, sprzyja aktywizacji oraz integracji lokalnych środowisk zrzeszonych wokół organizacji partnerskich. Manifa jest próbą zachęcenia mieszkańców Olsztyna do aktywności społecznej. Motywuje do wyrażania własnego zdania w publicznych debatach i brania udziału w otwartych eventach. Daje możliwość zapoznania się z poglądami innych mieszkańców, a także z opiniami ludzi kultury i nauki. Manifa to nowe wzorce, możliwości, idee, walka ze stereotypizacją. Jest szansą na zwiększenie świadomości oraz uwrażliwienie mieszkańców Olsztyna na problemy kobiet w wymiarze lokalnym, krajowym i w końcu globalnym.